مروری بر شعرهای بچگی:
دستمال من زیر درخت آلبالو گم شده،
سواد داری؟( خو چه ربطی داشت؟)
نوچ نوچ
بی سوادی؟
نوچ نوچ
پس تو خر من هستی !!!!!
...........
این یکیش خیلی خارجیه:
آن مان نباران
دو دو اسکاچی
آنی مانی کلاچی!!!
(یعنی چی آخه!زبون آفریقایی میخوندیم؟!!)
-------------
ده بیست سه پونزده
هزار و شصت و شونزده
هرکی میگه شونزده نیست!
خاله پیرزن خونه نیس
..............
جون من برید تو نخ ادامه ش!!!
ادامه مطلب لطفن
خاله پیرزن خونه نیست!
آخه رفته انگلیس!
بخره یه خودنویس!
خودنویسش گرونه
دونه ای یه قرونه!!!(یعنی خیلی گرون بوده مثلا!)
----------
این یکی که دیگه اینقدر تاثیر گذار بوده که الانم میگیمش!!
اتل متل توتوله!
گاو حسن چه جوره!
نه شیر داره نه پستون
(بعد خیلی جالبه اینجا که بدون شیر و پستون شیرشو بردن هندستون)!!!
یک زن کردی بستون! (و اینگونه بود که از هند به کردستان سفر کردیم!)
--------
این یکی!!!
حسن یک، حسن دو، حسن سه...حسن ده
حسن دنده به دنده!
حسن بشقاب پرنده!
حسن چرا نمیخنده! (و بعد در کمال تعجب و ناباوری!!!)
حسن میشینه میخنده!
حسن نوکر بنده!
و به این گونه بود که ما اسکل وار بزرگ شدیم
لایک یادت نره:))
